Dnia 1 września
(В день 1 сентября)
Tradicyjna ballada okupacyjna
Posłuchajcie ludzie smutnej opowieści,
Co ja wam zaśpiewam, w głowie się nie mieści.
Co ja wam opowiem to jest smutne bardzo,
Niechaj wasze serca biedakiem nie wzgardzą.
Dnia pierwszego września roku pamiętnego,
Wróg napadł na Polskę z kraju sąsiedniego.
Najwięcej się uwziął
na naszą Warszawę,
Warszawo kochana, tyś jest miasto krwawe.
Kiedyś byłaś piękna, bogata, wspaniała,
Teraz tylko kupa gruzów pozostała.
Domy popalone, szpitale
zburzone,
Gdzie się mają podziać
ludzie poranione.
Lecą bomby z nieba, brak jest ludziom chleba,
Nie tylko od bomby umrzeć będzie trzeba.
Gdy biedna Warszawa
w gruzach pozostała,
To biedna Warszawa
poddać się musiała.
I tak się broniła całe trzy tygodnie,
Jeszcze Pan Bóg pomści taką straszną zbrodnią.
http://www.konkurs.wawolnica.pl